Ziekenzalving

De ziekenzalving: de gave van Gods genezende liefde

De evangelies maken er veelvuldig melding van dat Jezus mensen geneest – lammen, blinden, melaatsen en “wie leden aan allerlei kwalen”.  Jezus is begaan met mensen die lijden en ziet naar hen om. Zo geeft Hij ook aan zijn leerlingen die Hij uitzendt de opdracht:: “Geneest de zieken” (Mt. 10,8). De Kerk geeft hier gehoor aan in het sacrament van de zieken, dat door de priester wordt toegediend als mensen daarom vragen. Zo mogen zieken – en hun naasten - in die moeilijke momenten van beproeving naar lichaam en geest ervaren dat God hun nabij is.

Waarom en wanneer?
Vroeger sprak men meestal over ‘het laatste oliesel’, omdat het sacrament doorgaans kort voor het sterven werd toegediend. Sinds het tweede Vaticaans Concilie is men dit sacrament anders gaan noemen: men spreekt nu over de ziekenzalving. Dat brengt ook beter tot uitdrukking hoe het sacrament bedoeld is: om kracht en bemoediging bij ernstige ziektes, aandoeningen of operaties. Ook ouderen kunnen als hun krachten afnemen en hun levenseinde nadert dit sacrament ontvangen – individueel, maar soms in verpleeghuizen ook in een gezamenlijke viering. Dit sacrament kan herhaald worden, bijvoorbeeld als de zieke, na een aanvankelijke verbetering, weer achteruit gaat.

Wat houdt het sacrament in?
Het is best als de zieke zelf om de ziekenzalving vraagt en dit tijdig doet. Familie, vrienden, de arts of het verpleegkundig personeel kunnen hierbij de zieke van dienst zijn, door hem op die mogelijkheid te wijzen. In overleg met de priester wordt dan een geschikt moment gekozen. Het is goed dat gezinsleden en de naaste familie bij het sacrament aanwezig zijn. Hun vertrouwde gezichten, hun gebed en nabijheid maken de verbondenheid van de zieke met God en mensen duidelijk.
Het sacrament is een gebedsviering, die bestaat uit de volgende onderdelen. De priester spreekt een kort openingsgebed uit. Desgewenst ontvangt de zieke eerst het sacrament van de boete, anders zeggen alle aanwezigen samen een schuldbelijdenis. Er wordt daarna uit de Schrift gelezen en gebeden. Dan legt de priester in stilte de handen op het hoofd van de zieke en zalft diens hoofd en handen met ziekenolie. Eventueel kan de zieke de heilige communie ontvangen. De viering wordt afgesloten met gebeden en de zegen door de priester.

Wat is de uitwerking?
In de zalving en de sacramentele woorden zegt God de zieke bijstand toe. Hij zal de zieke heil brengen, ook al zal dat niet altijd heling en genezing betekenen. Meestal zal de zieke gesterkt worden, zich beter voelen en rustiger zijn. Hij is immers door de zalving met God en met medemensen verbonden. We vragen om hoop, troost en bemoediging, maar ook dat hij zo min mogelijk angst en pijn heeft.  God zal verlichting schenken, zegt de priester. Dit kan betekenen dat God verlichting brengt van de last die de zieke draagt. Maar het gaat verder dan dat: de mens zelf zal lichter worden, om uiteindelijk opgenomen te worden in de oneindige liefde van God, die zichtbaar wordt in Christus die het Licht der wereld is. Dat is de diepe betekenis en uitwerking van dit sacrament.

Privacyverklaring | Website door Trendo